Geowłóknina polipropylenowe i poliestrowe

Geowłókniny to jeden z najważniejszych rodzajów geotekstyliów stosowanych w budownictwie lądowym i wodnym. Geowłókniny są wykonane z włókien polipropylenowych lub poliestrowych połączonych mechanicznie w wyniku igłowania lub termicznie w wyniku zgrzewania (kalendrowania). W porównaniu z geotkaninami separacyjnymi geowłókniny charakteryzuje większa wydłużalność oraz dużą zdolnością dopasowania do odkształceń podłoża gruntowego, przy wysokiej odporności na przebicie. Ze względu na zróżnicowaną wielkość porów, geowłókniny charakteryzują się dobrymi właściwościami hydraulicznymi i są podstawowym rodzajem geotekstyliów stosowanych w elementach odwodnienia wgłębnego.

Podstawowe parametry geowłóknin polipropylenowych i poliestrowych, znajdujących się w naszej ofercie :

Wytrzymałość na rozciąganie od 2 kN/m do 30 kN/m
Wydłużenie względne przy obciążeniu maksymalnym od 40 do 100 %
Wytrzymałość na przebicie statyczne CBR od 0,1 do 10 kN
Masa powierzchniowa od 100 do 800 g/m2
Wodoprzepuszczalność poprzeczna od 40 do 100 l/m2/s (mm/s)

Geowłókniny polipropylenowe oraz geowłókniny poliestrowe wykazują wysoką odporność na czynniki środowiskowe.

Geowłókniny pełnią zazwyczaj funkcję separacyjną lub jednocześnie funkcję separacyjną i filtracyjną. Mocniejsze geowłókniny mogą pełnić dodatkowo funkcję wzmocnienia słabego podłoża. Geowłókniny są geotekstyliami znajdującymi obecnie szerokie zastosowanie w budownictwie. Wykorzystuje się je w:

budowie dróg, autostrad i parkingów i ich remontach,
budowie i remontach linii kolejowych,
konstrukcji nasypów i wałów ziemnych,
obiektach hydrotechnicznych, takich jak zbiorniki, kanały oraz wały przeciwpowodziowe,
systemach drenażu i odwodnienia,
projektach rekultywacyjnych i przeciwerozyjnych.

Korzyści wynikające ze stosowania geowłóknin są następujące:

Przeciwdziałanie wymieszaniu warstwy niezwiązanego kruszywa z podłożem gruntowym
Geowłóknina umieszczona na spodzie warstwy kruszywa skutecznie oddziela ją od podłoża gruntowego. Jest to szczególnie ważne w przypadku występowania w podłożu gruntów wysadzinowych o wysokiej wilgotności i innych gruntów o niskiej nośności. Efekt separacji jest również niezwykle istotny w przypadku warstw narzutu kamiennego układanych na skarpach w budowlach hydrotechnicznych.

Zachowanie nośności przez warstwę kruszywa
Odcięcie warstwy kruszywa od podłoża gruntowego przez geowłókninę zapobiega wnikaniu ziaren kruszywa w grunt pod wpływem oddziaływania ruchu samochodowego. Geowłóknina chroni ponadto warstwę kruszywa przed migracją do niej drobnych frakcji gruntu pod wpływem ruchu samochodowego lub przepływu wody. Dzięki temu nośność warstwy kruszywa zostaje zachowana.

Zwiększenie trwałości nawierzchni
Zapewnienie utrzymania nośności przez warstwę kruszywa powoduje, że nawierzchnia wykazuje zwiększoną trwałość w stosunku do sytuacji w której nie zastosowano na jej spodzie warstwy geowłókniny.

Utrzymanie efektywności systemów odwodnienia wgłębnego
Geowłóknina pełni w elementach odwodnienia wgłębnego funkcję separacyjną, ale również, a może przede wszystkim, funkcję filtracyjną. Geowłóknina separuje materiał drenujący (kruszywo w przypadku rozwiązań tradycyjnych lub rdzeń polimerowy w przypadku geokompozytu drenażowego) od gruntu, jednocześnie umożliwiając swobodny przepływ wody oraz zatrzymując drobne cząstki gruntu, przemieszczające się wraz z wodą. Elementy odwodnienia wgłębnego – warstwy odsączające i dreny francuskie, są w ten sposób chronione przez geowłókninę przed zamuleniem i zachowują zakładaną zdolność do odprowadzenia wody.

Zwiększenie trwałości rozwiązań hydrotechnicznych.
W przypadku systemów z narzutu kamiennego lub materaców gabionowych, stosowanych do ochrony przed erozją brzegów rzek, kanałów, grobli oraz brzegów morskich warstwa geowłókniny oddziela gruby materiał kamienny od gruntu i zapewnia trwałość warstw oraz elementów ochronnych.